وقتی توی جمعشون باشی نمیفهمی کجایی، همین که فاصله بگیری میفهمی با اون همه نقد از درون که میکردیم و داد میزدیم اما یکی از بهترین جاهایی است که هیج جمعی به پاش نمیرسه حتی دانشجویی. (بچه های مسجد (بسیج محلات رو میگم) با اینکه خیلی کمتر هستم ولی دلم با شماست.)
یادش بخیر مشهد که میرفتیم دیگه خواب وجود نداشت چند تا کار بیشتر نداشتیم: آشپزی، زیارت، اذیت، هیئت
با اینکه تقسیم کار شده بود ولی هر کس میدید کاری رو زمین مونده انجام میداد.اخلاص حرف اول میزد.با اینکه تو کارا سرک میکشیدیم ولی گوش به حرف بودیم. شب ها بعد از نماز و زیارت اول یه هیئت مفصل بعد یه شام مفصل، تا سه ساعت مونده به اذان صبح که میرفتیم زیارت، یه کار بیشتر نداشتیم(شیطنت) که سعی میکردیم اونو با تمام توان انجام بدیم.
جای هیئت تو راهیان امسال خالی بود.

---

* اکثرا به بچه های مسجد نقد میکنن،بعضی ها هم اونا رو تکفیر میکنن(با اغراق) ولی انصاف اینه که از خوبی اونا هم بگیم.
* نکات مثبت اونا اگه هر جایی باشه...

شما میگوئید كه ما شعار عدالت میدهیم؛ دانشجو را میگیرند ٬ اما آن كسى را كه به عدالت صدمه زده ٬ نمیگیرند. قوه ى قضائیه چنین ٬ یا دستگاه مسئول چنان. خوب ٬ اینجا شما باید زرنگى كنید؛ یك لحظه از درخواست و مطالبه ى عدالت كوتاهى نكنید؛ این شان شماست. جوان و دانشجو و مومن شانش همین است كه عدالت را بخواهد. پشتوانه ى این فكر هم با همه ى وجود ٬ خودم هستم و امروز بحمدلله نظام هست. البته تخلفاتى هم ممكن است انجام بگیرد؛ شما زرنگى تان این باشد: گفتمان عدالت خواهى را فریاد كنید؛ اما انتقاد شخصى و مصداق سازى نكنید. وقتى شما روى یك مصداق تكیه میكنید ٬ اولا احتمال دارد اشتباه كرده باشید؛ من مى بینم دیگر. من مواردى را مشاهده میكنم - نه در دانشگاه ٬ در گروه هاى اجتماعى گوناگون - كه روى یك مصداق خاصى تكیه میكنند؛ یا به عنوان فساد ٬ یا به عنوان كجروى سیاسى ٬ یا به عنوان خط و خطوط غلط. بنده مثلا اتفاقا از جریان اطلاع دارم و مى بینم اینجورى نیست و آن كسى كه این حرف را زده ٬ از قضیه اطلاع نداشته است. بنابراین وقتى شما روى شخص و مصداق تكیه میكنید ٬ هم احتمال اشتباه هست ٬ هم وسیله ى به دست میدهید براى اینكه آن زرنگ قانوندان قانون شكن - كه من گفته ام قانوندانهاى قانون شكن خطرناكند - بتواند علیه شما استفاده كند. شما از دادستان چه گله اى میتوانید بكنید؟ اگر یك نفرى به عنوان مفترى یك شخصى را معرفى كند و بگوید آقا او این افترا را به من زده. خوب ٬ شان آن قاضى این نیست كه برود دنبال ماهیت قضیه. اگر این افترا گفته شده باشد ٬ زده شده باشد ٬ ماده ى قانونى آن قاضى را ملزم به انجام یك كارى میكند؛ لذا نمیتوانیم از او گله كنیم. شما زرنگى كنید ٬ شما اسم نیاورید ٬ شما روى مصداق تكیه نكنید؛ شما پرچم را بلند كنید. وقتى پرچم را بلند كردید ٬ آن كسى كه مجرى است ٬ آن كسى كه در محیط اجرا میخواهد كار انجام دهد ٬ همه حساب كار خودشان را میكنند. آن كسى هم كه فریاد مربوط به محتواى این پرچم را بلند كرده ٬ احساس دلگرمى میكند و كار پیش خواهد رفت. بنابراین به نظر من مشكلى در كار شما نیست؛ شما جوانهاى مومنى هستید كه انتظار هم از شما همین است. هر شعار خوبى كه داده میشود ٬ بعد از اتكال به خداى بزرگ كه همه ى دلها و زبانها و اراده ها دست اوست ٬ تكیه به شما جوانهاست ٬ امید به شما جوانهاست؛ این را
بدانید. بالاخره همشهرى شما كه از او شعر هم خواندید ٬ میگوید:
وفا كنیم و ملامت كشیم و خوش باشیم
كه در طریقت ما كافرى است رنجیدن

بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در دیدار اساتید و دانشجویان دانشگاههاى شیراز