ترجمه: (برنامه ومناسك حج را انجام دهید) در حالی كه همگی خالص برای خدا باشد. هیچ گونه همتایی برای او قائل نشوید. و هركس همتایی برای خدا قرار دهد، گویی از آسمان سقوط كرده، و پرندگان (در وسط هوا)او را می ربایند؛  و یا تندباد او را به جای دور دستی پرتاب می كند.

در این آیه آسمان كنایه از توحید است و شرك سبب سقوط از این آسمان میگردد. طبیعی است در این آسمان، ستارگان می درخشند ماه و خورشید می تابند خوشا به حال كسی كه اگر در این آسمان همچون خورشید و ماه نیست، دست كم همانند ستاره درخشانی است. هنگامی كه انسان از این بلندی سقوط میكند، گرفتار یكی از این دو سرنوشت دردناك میشود: یا در وسط راه و پیش از آن كه به زمین سقوط كند، طعمئه پرندگان لاشخور میگردد؛ به تعبیر دیگر، با از دست دادن این پایگاه مطمئن، در چنگال هوس های سركش گرفتار می شود كه هر یك از آنها بخشی از هستی او را می ربایند و نابود می كنند؛ یا اگر از دست آنها جان به سلامت ببرد، به دست طوفان مرگباری می افتد كه او را در گوشه ای دور دست چنان بر زمین می كوبد كه بدنش متلاشی و هر زره ای از آن به نقطه ای پرتاب می شود. گویا این طوفان كنایه از شیطان است كه در كمین نشسته. بی شك كسی كه از آسمان سقوط میكند، قدرت تصمیم گیری را از دست میدهد و با سرعت و شتاب كه هر لحظه فزونی می گیرد، به سوی نیستی پیش میرود و سر انجام محو و نابود می گردد. كسی كه پایگاه آسمان توحید را از دست داده، دیگر نمی تواند ضمام سرنوشت خود را به دست گیرد هرچه در این مسیر جلوتر میرود، شتابش در سقوط فزونی میابد و سر انجام تمام سرمایه های انسانی خود را از دست خواهد داد. به راستی تشابهی پویاتر و زنده تر از این تشبیه برای شرك پیدا نمی شود.(2)

1. سوره حج آیه 31
2. نمونه ج 14، ص 95

---